MARIËT MEESTER
25 november 2025
Ieder dier kan bij mij op vertedering rekenen. Zo liep er in
een grote Franse stad iemand met een jonge hond voor me
uit. Ach, zo schattig, dacht ik net, toen het dier door de
achterpoten zakte en midden op het trottoir een drol van
imponerende proporties begon uit te schachten, type Toren
van Babel. Zijn baasje wachtte tot hij klaar was en liep toen
doodleuk verder.
Doordat de drol op een onoverzichtelijke hoek terecht was
gekomen, met een muur aan één kant, zag ik voor me hoe
er in het komende kwartier minstens twintig mensen door
de smeuïge massa zouden glijden. Ik begon te rennen om
de man een lesje te leren, pas toen ik hem al op de hielen
zat kreeg ik in de gaten dat zijn hond een pitbull was.
En zo ben ik medeschuldig aan de ellende van twintig
Fransen geworden.
MARIËT MEESTER
18 november 2025
Wat kan één stommiteit veel gevolgen
hebben! Ruim tien jaar geleden verhuisde ik
tijdelijk naar Malaga om materiaal te
verzamelen voor het boek ‘De tribune van de
armen’. In het huurappartement had ik geen
eigen werkplek, zodat ik – en hier volgt de
stommiteit – een slimme oplossing vond. In
de kledingkast stond een ladeblok, als ik daar
nou eens mijn laptop op zette en de kast als
minischrijfkamertje gebruikte?
Na enige maanden voorovergebogen aan
het werk te zijn geweest, kon ik ineens niet
meer lopen. Het kwam door mijn rug, ik had
mezelf een hernia bezorgd. Die is uiteindelijk
bedwongen doordat ik dagelijks een
twintigtal seconden aan een rekstok ben
gaan hangen. Zo'n ding is ideaal, ik heb er
zelfs een bij ons buitenverblijf.